zoalsdewaardis

WEBSITE EN BLOG VAN LUCAS DE WAARD, SCHRIJVER

Category: Columns

Afscheidsfeestje

Deze column werd live voorgedragen op de ‘Avond van de Goede Smaak’, Studium Generale Eindhoven De Avond van de Smaak. Leuk initiatief. Een soort afscheidsfeestje. Smaak is de eregast en gaat na vanavond een paar jaar naar Australië. Of lekker zichzelf ontdekken in India. Smaak gaat verhuizen en wij mogen niet mee. Dat hebben we [...]

Volkoren Whoppers

Verscheen eerder op The Post Online Ze verkopen tegenwoordig volkoren Whoppers bij Burger King. Nu kun je zeggen: prima, ieder zijn smaak. Maar dat is natuurlijk niet waar. Volkoren Whoppers zijn vies. Dat komt omdat ze het hele concept van de Whopper onderuit schoffelen. Een Whopper is een druipend sponsbroodje met zompige kaas, nat vlees [...]

Lotto opzeggen

‘Goeiemiddag, Lotto, met Monique, waarmee kan ik u van dienst zijn?’ ‘Met Lucas, ik wil mijn abonnement opzeggen.’ ‘Oké, geen enkel probleem. Ik zie hier dat u meespeelt met vier loten. Heeft u wel eens wat gewonnen? ‘Een boek.’ ‘Nou, kijk eens aan!’ ‘…’ ‘Goed, u wilt dus opzeggen. Mag ik vragen waarom?’ ‘Ach ja, [...]

Administreren

Het is begin augustus en ik doe mijn belastingaangifte. Dat is te laat, zoals ieder jaar, maar zoals ieder jaar heeft mijn boekhouder gegoocheld met uitstelregeltjes en daarom mag dat. Goed, nu het B-woord toch gevallen is, laat ik dan maar volledig zijn: eigenlijk doet mijn boekhouder mijn belastingaangifte. Ikzelf hoef slechts mijn administratie, de [...]

Gratis smurf

Het is vierendertig graden en het zweet gutst in onappetijtelijke hoeveelheden van mijn rug. Ik vraag me af of ik stink. Doorgaans interesseert me dat op maandag geen lor, maar ik sta te pinnen bij mijn lievelings-kassameisje en dan wil je een beetje goed voor de dag komen. Zo vaak zien we elkaar niet. Elke [...]

Jehova in Laren

De bel gaat. Dat is altijd een rare gewaarwording in een huis waar je niet woont. Tenminste, als jij degene bent die de deur moet opendoen. Een vriend kan het niet wezen want je hebt niemand uitgenodigd. Verder ken je niemand in de omgeving, want je past alleen maar op het huis en kijkt wel [...]

Egyptenaar

Er rijdt een Egyptenaar door de tuin. De tuin, zo breed en diep als een voetbalveld, ligt in Laren, achter het huis waarop ik deze fletse zomerweken passen moet. Het rijden doet de man op een rood grasmaaierwagentje. Mooie cirkels beschrijft hij, om de geclusterde rododendrons en andere flora heen. Zijn land staat al weken [...]

Jeremy

De ophaalbrug staat al vijf minuten open en even zo lang sta ik de tijd te doden met het schoon peuteren van mijn nagels. Het meisje voor me draagt een zwarte string onder een heel dun wit broekje. Daar zit vast een idee achter. ‘Kutbrug’, hoor ik. Naast me staat een lijvige vrouw in zomerkleding [...]

Afschieten

Ik lees niet veel nieuws meer. Grasduin eerder. Dat was lange tijd anders, lange tijd zoop ik het nieuws alsof het witbier was, in van die Duitse joekels van glazen. Maar ineens, het zal een jaar geleden zijn, was ik het beu. Vond ik dat ik genoeg te stellen had met mijn eigen problemen en [...]

Boos op Obama

We zijn boos op Obama. Hij heeft ons bedrogen. Jarenlang een beetje de Messias uithangen met zijn “hope” en zijn “change” en zijn strakke kaaklijn maar wat blijkt? Het zwijnjak is niets meer dan een ordinaire gluurder. Een voyeur die altijd mee kijkt, vooral als we denken juist helemaal alleen te zijn. Na 9/11 hebben [...]

Een klein beetje treurig

Marco Borsato zong eens dat afscheid niet bestaat. Lulkoek. Ik heb recent – om maar eens een dwarsstraat te noemen – nog afscheid genomen van Lara Croft. Ik had haar uitgespeeld. Nu staat ze daar, in haar virtuele jungle, met een ijsbijl en doorgeladen pistool aan haar wulpse heupen bungelend, een beetje voor zich uit [...]

Het sterven van Facebook

Facebook ligt op bed en ademt zwaar. Op het nachtkastje flakkeren kaarsen, af en toe brandt er een op en ruikt het even naar zwavel. Toen Facebook en ik vrienden werden was hij een bonk energie, een razend projectiel van levenslust. Facebook vond het jammer dat er maar 24 uur in een dag pasten. 24 [...]

Gemuteerde vis

De videotheek verdwijnt – want wat hebben de stakkers nog te bieden, behalve jumbotroggen Ben & Jerry’s ijs? Films worden gekocht of gedownload; geen mens fietst meer door weer en wind om vijf euro voor een band of schijf te betalen die bij thuiskomst vol krassen en geheimzinnige vlekjes blijkt te zitten. Het is het [...]

Christina

De tand des tijds is een wrede keukenmeester. Elk jaar timmert hij met sardonische pret weer wat bastionnetjes van mijn jeugd in elkaar. Heilige herinneringen worden verkruimeld en teniet gedaan door het onbarmhartige heden, en als volwassen man moet je dat allemaal maar gewoon accepteren. Ook dit jaar is het weer prijs. Zo bleek de [...]

Rituals…

Januari duurt niet gek lang meer. Dat is jammer. In Januari kom ik altijd vreselijk tot rust. Goed, het is een doodse en zielloze maand, maar we hoeven in elk geval niet de hele tijd cadeautjes te kopen. Cadeautjes kopen is een zenuwslopende exercitie, en in december doe je vrijwel niets anders. Die feestmaand-zonder-eind is [...]