Januari

door Lucas de Waard

Goed, ik zeg het maar gewoon. Januari; kunnen we er niet beter mee stoppen? We hebben het geprobeerd, en langdurig ook. Ze kunnen ons niet verwijten dat we het geen eerlijke kans hebben gegeven. Maar het is niet gelukt. Dat heb je soms. Eigenlijk is het een wonder dat die andere elf maanden wél van de grond gekomen zijn.  In dat licht zou je kunnen zeggen dat we die hele Gregoriaanse kalender door de bank genomen prima voor elkaar hebben. Maar je moet ook in staat zijn de zwakke punten te blijven zien. Altijd zoeken naar verbetering.

Als maand valt januari ieder jaar weer lelijk door de mand. En als we eerlijk zijn: we geloofden er van meet af aan eigenlijk al niet in. Het is toch een veeg teken dat we geen enkele noemenswaardige feestdag toebedeeld hebben aan een maand die van zichzelf al zo weinig feestelijks in zich mee draagt. Dat we niets gedaan hebben om die asgrauwe bak ellende een klein beetje op te fleuren. Alsof we, na voltooiing van onze jaarindeling, eens goed gekeken hebben naar die 31 grijze jankdagen, die uitzichtloze toendra waarop alleen kutweer en slecht nieuws zich vermaken, en tegen elkaar hebben gezegd: lekker laten zitten. Niks geen eer aan te behalen. Vervolgens hebben we het hele project toebedeeld aan een bedremmelde stagiaire en zijn we zelf in de weer gegaan met April, Juni en December. Maanden waar wat van te maken viel. Maanden waar je op een borrel mee aan kunt komen.

Eén ding moeten we erkennen: januari presteert het als enige maand om aan te voelen als een jaar. Dat mag op zichzelf toch een huzarenstukje heten. Ik heb ooit in januari álle afleveringen van Lost op één dag gekeken. En toen had ik nog tijd over om tussendoor een broodje haring te kopen, de kerstboom af te tuigen en met mezelf te soebatten of ik me nu wilde verhangen of toch gewoon lekker in bad zou gaan. Daarvoor niets dan respect. Maar voor de rest denk ik dat het tijd is met zijn allen te onderkennen dat januari een doodgeboren mormel is. Een zeperd. Opdoeken. We spreiden de verjaardagen uit over de rest van het jaar en trekken de hele flikkerse boel door de gootsteen. En in de ontstane krater van 31 dagen bouwen we samen een nieuwe maand. Een maand zonder grauw wolkendek, zonder leegte-daar-waar-de-kerstboom-stond, zonder verdriet, zonder deprimerend nieuws en zonder wel of geen elfstedentocht.

We noemen hem Flip. Want dat klinkt alvast gezellig.