Kans op aanslag

door Lucas de Waard

Dinsdagochtend, 11:55.
De kans op een aanslag in Nederland blijft klein. Dat hebben ze onderzocht en gisteren stond het op nu.nl. Ik ben daar blij mee. Ik hou niet van aanslagen, en tussen alle pessimistische koppen over recessies, bezuinigingen en vies weer is dit toch een mooie opsteker.
‘Blijft klein’. Hij was dus al klein, die kans, maar je weet maar nooit of die zandvreters het ineens op hun heupen krijgen, dus om de zoveel tijd wordt even de vinger aan de pols gelegd. Ditmaal konden we opgelucht adem halen. De kans was klein, en dat blijft ‘ie.
Hoe onderzoek je zoiets? Dat zou ik dan wel weer willen weten. Ik ben uiteraard reuze content met de uitslag, maar hoe ‘ie tot stand is gekomen, ik probeer het me voor te stellen:
Belt zo’n onderzoeksteam eens rond in een standaard terroristennetwerkje? En dan steekproefsgewijs eens kijken hoe de vlag erbij hangt?
‘Ha Yussuf, ouwe struikrover, nog aanslagen in de koker zitten?’
‘Euhhhh, ’s effe kijken…. nee. Nee ik zie hier niks staan, Hans.’
‘Oké dankjewel hè! Hou ‘m recht, Yussuf!’
‘Jij ook Hans! Groeten aan Mariska!’
Of –dat lijkt me logischer- wordt er een soort rekensommetje gemaakt met aantallen van onlangs gepleegde aanslagen, nabij woedende conflicten, concrete bedreigingen en vervelende opmerkingen van Geert Wilders? Dat is veel gemakkelijker dan daadwerkelijk een zinnig onderzoek uitvoeren, en kan gewoon onder het eten van een broodje rosbief:
‘Eens even kijken, wat hebben we allemaal?’
‘Nou, in Afghanistan hebben ze recent nog zo’n agent in opleiding van ons opgeblazen.’
‘Laat Yolande Sap het maar niet horen!’
‘Hahaha! Yolande Sap is een gekke naam.’
‘Goed, en verder…. O ja, er is weer een boel gedoe rondom die Iranezen en hun kernprogramma. Deze keer zeggen ze dat ze het gebruiken om grootschalig kerstkalkoenen op te warmen.
‘Iranezen vieren helemaal geen kerst.’
‘Precies! Op de lijst ermee!’
‘Verder nog wat?’
‘Ehm… Nou, Geert had het afgelopen maand over knoflooklanden.’
‘Och ja, die was ik al weer bijna vergeten. Hop, die gaat er ook bij!’
‘Helemaal goed. Nou, druk maar op die knop.’
‘Pats! Eens even kijken…. Kans op een aanslag…. isssss….. Klein!’
‘Hoera!’

‘De kans op een aanslag in Nederland is klein’. Als ik een terrorist was, en ik had die kop onder ogen gekregen, dan stond ik nú mijn raketwerpers in te laden. Maar ik ben geen terrorist. Ik ben burger van een wereld die geregeerd wordt door non-informatie. ‘We krijgen economisch zwaarder weer, in 2012’. Je hoeft het maar uit te spreken, als vooraanstaand politicus, en het wordt vanzelf waar. Dat schijnt dan niet de bedoeling te zijn, maar niemand die met dat gegeven in zijn achterhoofd besluit zijn kop te houden.
Alles wordt gepubliceerd, en niets is waar. Maar omdat we niet anders kunnen richten we er toch onze dag maar naar in. Je moet wat.  We krijgen een horrorwinter, dus we kopen een muts. We krijgen een recessie, dus we kopen een goedkopere muts. Maar de kans op een aanslag blijft klein, en zolang je niet aan stukken geblazen wordt is al het bovenstaande wel te hebben.
En met dat in ons achterhoofd klikken we door naar het volgende artikeltje.
Hm, er schijnt iets aan hand te zijn in Luik…