Wolven

door Lucas de Waard

Het was me het verkiezingsnachtje wel. Er werd weer netjes op bestelling geleverd. Een koningsdrama (Geert Wilders met de uitgelopen mascara van Fleur Agema op de wang), een goedlachse Mark Rutte, die denkt dat ‘gewonnen verkiezingen’ betekent dat héél Nederland op je heeft gestemd, en her en der nog wat kleine verrassingen om het spannend te houden.
En volgens mij is heel nachtbrakend Nederland op hetzelfde moment naar bed gegaan: toen Mariëtte Hamer in de microfoon begon te krijsen.

Maar het was ook het grote bal van de afwezigen. Waar was bijvoorbeeld Maxime Verhagen? Goeie ouwe Maxime, die snotterend van partijliefde het CDA een gedoogconstructie in frommelde waar ze over dertig jaar nog steeds diarree van hebben. En waar was Bleker? Henkie Bleker, die twee jaar lang overal waar de camera’s draaiden opdook om iets gênants te doen. Henk, een gedrongen zak huid met heel veel domme ideeën erin. Niemand snapte precies wat er nou aan de hand was met die Hedwigepolder, maar Henk presteerde het om in een land tjokvol onwetenden alsnog als grootste oelewapper uit de bus te rollen. Ook bood hij live op tv Mauro een kaartje voor een voetbalwedstrijd aan. Mauro, een wandelende reclame voor inburgering, die op het punt stond in een houten kist terug naar een woestijnland verscheept te worden. Hiermee hield Henk de verantwoordelijke minister, zijn collega-dropveter Gert Leers, uit de wind en dat was dapper.
Pijnlijk, maar dapper.
Henk was gisteren nergens te bekennen. Dat kwam volgens mij niet doordat hij niet wilde. Enig speurwerk leert namelijk dat Henk het druk had. Henk was bezig te onderzoeken of – en nou komt het – de wolf welkom is in ons land. Jazeker, de wolf. Deskundigen wijzen er namelijk op dat deze hoogstwaarschijnlijk binnenkort naar Nederland komt. Ze kunnen niet voorspellen wanneer, maar komen zal ‘ie, die wolf, waarschijnlijk dus, en daarom moet natuurlijk wel even uitgevogeld worden of de Nederlander dat wel leuk vindt. In het Nederland van nu is namelijk alles op te lossen, af te schaffen of naar behoeven te negeren. Voldongen feiten bestaan niet meer. Al helemaal niet als het gaat om de natuur. De vraag is dus: willen wij die wolven of niet? Zo niet, dan gaat Henk hoogstpersoonlijk met een juten zak en een knots in de bosjes bij de Duitse grens liggen. Eventueel overstekend wolvenpak dat meent eens lekker rond te gaan neuzen in de Hollandse polders: mispoes! Een paar ferme klappen van Henks wapentuig en dan van je hop twee drie naar de bontlooier. Estelle Cruijff weet wel weg met al die kakelverse wolvenlijkjes.
De uitslag van het onderzoek echter stemt tot terughoudendheid. De helft van de Nederlanders vindt het goed dat ‘ie komt, de wolf. Één derde voorziet overlast, maar goed, één derde voorziet altíjd overlast en als we daar naar gaan luisteren dan zitten we binnen een wip weer met een rechtse gedoogconstructie in onze maag.

Kortom: de verkiezingen zijn geweest en veel is er niet veranderd. Henk houdt zich lekker bezig, de VVD denkt nog steeds dat heel Nederland Rutte 1 een te gék kabinet vond en de wolf is welkom in Nederland. Geert Wilders echter, mag wel op zijn tellen passen. U weet wat ze zeggen over wolven, en wat er gebeurt als het vuur gedoofd is…